جبار باغچه بان کودکی کوشا و پرکار بود که می خواست در آینده به مردم و میهن خود خدمت کند تو یک شب شعری می خواسته بنویسه برای اینکه می خواست دنبال مداد و برگه بگردد چراغ روشن نکند ذغال برداشت و روی دیوار شعرش رو نوشت بعد هم به کاری که میخواست رسید و اولین نفری بود که الفبای ناشنوایان رو توی ایران ساخت و به بچه های ناشنوا و نابینا درس یاد داد با همان الفبای ناشنوایان لطفا بهم معرکه رو بده 🙏🙏 اگر دوست داشتی