سلام زودتر اون رو انجام بدید فردا امتحان دارم

این سوال مربوط به نگارش یازدهم است. برای بازنویسی این حکایت: این حکایت درباره نابینایی است که در شب با چراغ روشن راه می‌رفت. فردی به او می‌گوید که تو که نابینا هستی، چرا چراغ به دست گرفته‌ای؟ نابینا پاسخ می‌دهد که این چراغ برای این نیست که من ببینم، بلکه به این خاطر است که دیگران مرا ببینند و به من برخورد نکنند. پیام اصلی این حکایت نشان دادن اهمیت دوراندیشی و توجه به دیگران حتی در شرایطی است که به نظر می‌رسد فرد نیازی به آن نداشته باشد. نابینا با روشن کردن چراغ تلاش می‌کند دیگران را از وجود خود آگاه کند تا به او آسیبی نرسد، بنابراین این عمل او نشانه‌ای از خرد و تدبیر اوست.

یک شب، انسان نابینایی در حالی که چراغی در دست و کوزه ای بر شانه اش داشت، در مسیری می‌رفت. یک نفر به او گفت: تو که چیزی نمی‌بینی، پس چه نیازی به نور چراغ داری که چراغ برداشته‌ای؟ مرد نابینا پاسخ داد: این چراغ را (نه برای خودم بلکه) برای عابران گمراه و سر به هوا با خودم حمل می‌کنم تا از نورش آن‌ها من را ببینند و به من و کوزۀ من آسیب نرسانند. معنی لغات: سبو: کوزه سفالی دوش: شانه از بهر: برای کوردل: کندفهم و نادان تاریک اندیش: گمراه، فردی با افکار منفی و بد مفهوم: علم و دین و آگاهی مثل چراغی است که نه تنها برای پیدا کردن راه درست برای هر فرد عمل می‌کند، بلکه با آگاه کردن دیگر گمراهان و نادانان، از آسیب رسیدن به فرد نیز جلوگیری می‌کند. همچون چراغی که باعث می‌شد دیگران مرد نابینا را ببینند و کوزه ی او را نشکنند.