ویژگی عمده دوره پهلوی جدا شدن اقتصاد ایران از ابعاد هویتی،فرهنگی،اجتماعی،تاریخی و دینی خود بود.
اقداماتی که هم انجام شد نتوانست اقتصاد ایران را از ضعف ساختاری و هویتی برهاند.
اقدامات حکومت پهلوی بربیماری های اقتصاد ایران افزود.
نوسازی و توسعه ایران در این زمان به صورتی سطحی و با صنایع مونتاژ انجام می شد و درآمدهای نفتی هم با
تبدیل ایران به بازار مصرفی کالا های کشورهای صنعتی و غفلت از اقتصاد مردمی، بر مشکلات اقتصاد ایران افزود.
بخشی از درآمد های نفتی کشور صرف ساخت و ساز شد و بسیاری از کارخانجات بزرگ و زیرساخت های صنعتی در این دوران ساخته شد. با این حال اقتصاد کشور زیر سلطه و برنامه ریزی بیگانگان قرار داشت.
