معرکه یادت نره
زبان عادی:
درخت یک موجود زنده است که به ما سایه و هوا میدهد. وقتی بهار میشود، برگهای تازه روی شاخههایش رشد میکنند و وقتی پاییز میآید، برگها میریزند و زمین را پر از رنگهای زیبا میکنند. درختان میتوانند خانهای برای پرندهها و حشرات باشند. اگر درختی نباشد، هوا آلودهتر و زندگی سختتر میشود. به همین دلیل باید از درختان مراقبت کنیم و آنها را قطع نکنیم.
زبان ادبی:
درخت، قصهگوی خاموش جنگل است. ریشههایش را چون دستانی پیر در دل خاک فرو برده و شاخههایش را به آغوش آسمان سپرده است. بهار که میرسد، جامهای سبز بر تن میکند و به آواز پرندگان گوش میسپارد. پاییز، برگهای طلاییاش را همچون اشکهای کهنه بر زمین میریزد و با زمستان در سکوتی سپید فرو میرود. هر نسیمی که از کنار او میگذرد، رازی با خود میبرد، و هر سایهاش پناهی است برای خستهدلانی که زیر شاخ و برگش آرام میگیرند