لپ هایت چون گوی های سرخ و سپید جذاب و خواستنی مرا کرده بی اختیار نمی دانم چه کنم با این وسوسه شدید که گازگیرم آن لپ های تپل با عشق و اختیار گویی که باغی است پر از میوه های نو رسیده که عطرشان مستم کند و جانم گیرد. آن گونه که نتوانم از آن بگذرم و میل درونم مرا به سوی آن کشاند. هر بار که می بینم آن لپ های برجسته را دلم میخواهد که ببوسم و و آ گاز بگیرم اما می ترسم که دردم آید یا دلخور شوی وگرنه این کار را با کمال میل میکردم