یه خاطره بگید نسبتا طولانی از گوگل نباشه به همه تاج میدم 👑👑

وااااایی که این خاطره یادم میاد دوست دارم خودم با دستای خودم خودمو حلق آویز کنم 😫😫😫 ۱۶ سالم بود نامزد کردم خیلی جوگیرهم بودم مثلا میخواستم عروس خوبه باشم و همه بگن به به چه عروس تمیز و زرنگی مادرشوهرم دعوت کرده بود رفتیم کلی هم مهمون غریبه داشت خلاصه من رفتم آشپزخونه ظرفارو شستم پزیرایی کردم چایی بردم اخرشم دیدم ظرفشویی زرده یه عالمه وایتکس ریختم که مثلا بگن اره این عروس چقدر تمیز کار میکنه😐🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️ مادرشوهرمم همش صدام میکرد بیا بشین کار نکن ولی من بازم قبول نمیکردم مهمونام از بوی وایتکس خفه شده بودن😑 این از یه سایتی در آوردم خاطره یه شخصی هست مال من نیس

تابستان من: إ صبح شد سفره باز شد و جمع شد پتو و رختخواب بپهن شد خواب و بیدار جمع کردن پتو مجددإ شام و بدش خواب مجدد صبح خوردیم و خوابیدیم اگر خوب بودش تاج بده😂💜🍀

الانم که بهش فکر میکنم لبخندی روی لبهایم نقش می‌بندد. من عاشق باران بودم ، همیشه دوست داشتم که دربا زیر باران بنشینم و از دنیا و آدم هایش و خاطرات خودم بنویسم اما یک‌جورایی برایم شده بود رویا تا اینکه روزی به شمال رفتم . با صدای قطرات باران که با پنجره برخورد می‌کرد بلند شدم و دیدم که باران چه منظره ی شگفت انگیزی را رقم آورده . به کنار دریا رفتم و روی شن ها راه میرفتم جای پای عشاق هنوز مانده بود اما از خودشان خبری نبود ، روی تخته سنگی نشستم و دفترم را باز کردم و نوشتم ( آتش به دریا می‌رود عاشق و شیدا میشود ناگه که باد می‌رسد غوغا و حیران می‌شود دریا ، باران می‌شود باد ، به خون میکشد آتش مجنون می‌شود دریا ، این سو ، آن سو میرود عشقش به آتش می‌رسد آتش گرفتار می شود جانا که باد میبرد آتش فروکش میشود) یک ان اشک هایم با اشک های ابرها قاطی شد و دلم آتش گرفت جسمم کنار دریا بود و روحم هزار و یکجا . نمیدانم چند ساعت گذشت اما وقتی از افکارم بیرون آمدم خیس خیس بودم از قطرات باران... چند سال از آن شب قشنگم میگذرد و برای من یکی از بهترین خاطراتم بود . امیدوارم خوشت اومده باشه 🙂