نادرسته
فقط زمانی که فرد خطا کار به اشتباهش پی برده،میتونیم خطا هایش را نادیده بگیریم اما زمانی که فردی اشتباهات خود را نمی پذره و تصمیم به ترک اشتباهش نداره،اگر از خطاهاش چشم پوشی کنیم،جسارتش بیشتر میشود و اصلاحی در رفتار خودش به وجود نمی اورد.
نادرسته،طبق انچه در کتاب امده
گذشت از خطای دیگران در صورتی که ان فرد اشتباه خودش را نپذیرد و تصمیمی به ترک آن نداشته باشد،باعث جسارت بیشتر آن شخص برای انجام ان کار گردیده و ان شخص فرصت اصلاح رفتار خود را نمیابد
فک کنم صفه ۱۵ اینطورا باید باشه
