دوستان کسی میتونه فرق اضافه تشبیهی و اضافه استعاری رو بگه؟

اضافه تشبیهی و اضافه استعاری دو نوع از اضافات در زبان فارسی هستند که هر کدام کاربردها و ویژگی‌های خاص خود را دارند. در ادامه به توضیح هر یک از این دو مورد می‌پردازیم: 1. **اضافه تشبیهی**: در این نوع اضافه، تشبیه به کار رفته است و به نوعی به یک مقایسه بین دو چیز اشاره می‌کند. در اینجا، یکی از واژه‌ها می‌تواند به‌عنوان تشبیه عمل کند. به عبارت دیگر، اضافه تشبیهی کمک می‌کند تا ما ویژگی‌های یک چیز را با ویژگی‌های چیز دیگری مقایسه کنیم. **مثال**: "کتاب مانند درخت است." در این جمله، کلمه "مانند" نشان‌دهنده تشبیه است. 2. **اضافه استعاری**: اضافه استعاری به نوعی از نسبت بین دو واژه اشاره می‌کند که در آن یکی از واژه‌ها (مضاف) به دلیل ویژگی یا صفت خود می‌تواند به دیگری نسبت داده شود، بدون اینکه معنای واقعی را منتقل کند. با این کار، ما به یک معنی فراتر از معنای حقیقی می‌رسیم. **مثال**: "دست عدالت." در اینجا، "دست" در معنای حقیقی خود به کار نرفته و به جای آن، به عمل عدالت اشاره دارد. به عبارت دیگر، ما به یک ویژگی غیرمادی اشاره داریم. خلاصه اینکه، اضافه تشبیهی به مقایسه واقعی بین دو چیز اشاره می‌کند، در حالی که اضافه استعاری بیشتر بر توافق معنایی یا ویژگی‌های غیرمادی تمرکز دارد.

چه عجب این هوش مصنوعی کار کرد

اضافهٔ تشبیهی وقتی دو چیز به هم شبیه می‌شن، اما هر دو وجود دارن. نشونه‌ها: هر دو واژه واقعی‌ان مثال: لبِ گل لب مثلِ گل (شباهت در لطافت) قدِ سرو قد مثلِ سرو نتیجه: اضافهٔ تشبیهی = شباهت + هر دو واقعی اضافهٔ استعاری اینجا دیگه تشبیه کامل حذف شده یکی از دو چیز واقعی نیست و فقط برای زیبایی اومده. نشونه‌ها: یکی از دو واژه مجازی‌ست نمی‌تونی راحت «مثلِ» بذاری مثال: دریای غم غم واقعاً دریا نیست پنجهٔ مرگ مرگ پنجه نداره نتیجه: اضافهٔ استعاری = یکی واقعی، یکی خیالی معرکه یادت نره عشقم

اضافهٔ تشبیهی: وقتی شاعر یا نویسنده میخواد یه شباهتِ ساده و مستقیم بین دو چیز رو نشان بده یکی رو به اونیکی تشبیه می‌کنه، ولی هر دوش رو کنار هم نگه می‌داره یکی واقعیه، یکی فقط برای شباهت اومده مثلاً قدِ سرو: قد انسان رو به سرو تشبیه کرده. یا، لبِ گل: لب همون لبه ولی کلمه گل فقط برای توصیف و تشبیه زیبایی و لطافت اومده. در اضافهٔ تشبیهی، هر دو طرف تشبیه حاضرند (مشبه + مشبه‌به). اضافهٔ استعاری یعنی چی؟ اینجا دیگه نویسنده نمیگه که یک چیزی شبیه یک چیز دیگه ای هست مستقیم به اون اشاره میکنه و در کلامش وانمود می‌کنه واقعاً همون هست نه شبیهش. یعنی: یکی از دو طرف تشبیه حذف شده و فقط چهرهٔ استعاری باقی میمونه مثلاً دریای غم: غم مثل دریا نیست، جوری گفته شده که انگار واقعاً خوده دریاست چنگالِ مرگ: مرگ انسان‌گونه شده و ابزار دارد. در نتیجه در اضافهٔ استعاری تشبیه پنهان و عمیق‌تر هست. تشبیهی: «می‌خواهد شباهت را نشان بدهد» استعاری: «می‌خواهد هویت را عوض کند» امیدوارم بدردت خورده باشه و متوجه شده باشی✨

همانطور که میدونیم تشبیه ۵ رکن دارد ۱.مشبه اون چیزی که میخواهیم اون رو شبیه کنیم ۲مشبه به اون چیزی که به مشبه شبیه میشود ۳ وجه شبه اون چیزی که بین مشابه و مشابه به مشترکه ۴ادات تشبیه اون حروفی که تشبیه رو قشنگ میکنن مثال : خورشید مانند گل شکفت خورشید مشبه گل مشبه به شکفتن وجه شبه مانند ادات تشبیه اضافه تشبیهی هر وقت مشبه با یک کسر بیاید و بعد آن مشابه به بیاید اضافه تشبیهی داریم گلِ خورشید اضافه استعاری وجه شبه با مشبه به بیاید و بازم کسره بینشون باشه شکفتنِ خورشید