سلام بچها ، توی دوتا شعر چو دریای خون شد همه دشت و راغ جهان چو شب و تیغ ها چون چراغ - اینجا چو اول از کجا باید بفهمیم ادات تشبیهه‌ یا معنی وقتی میده؟ چون اگر به جاش هم وقتی جای گذاری کنیم معنا میده هم مثل و مانند یه بیت دیگه هم همینطوره مرا چو هاتف دل دید دمساز بر آورد از رواق همت آواز ؟

فکر کنم جواب اینه شعر اول چو به معنی مانند (ادات تشبیه) تو این حالت، یه چیزی به چیز دیگه تشبیه می‌شه. مثلاً تو مصرا ع . جهان چو شب و تیغ‌ها چون چراغ. جهان به شب و تیغ‌ها به چراغ تشبیه شدن جهان مانند شب تاریک و خاموشه. تیغ‌ها مانند چراغ، روشنایی شعر دوم چو به معنی وقتی که(حرف ربط) تو این حالت، یه کاری بعد از یه کار دیگه اتفاق می‌افته.