اگه میشه یه انشا درباره یکی از این موضوع ها رو برام بنویسید بفرستید

باید بهم تاج بدی چون زمان زیادی را صرف کردم و زحمت فراوانی برای تایپ کردنش کشیدم **آخرین وداع** بعضی وقت‌ها تو مدرسه، معلم‌ها از چیزهای قشنگ و گاهی غمگین حرف می‌زنن. امروز معلممون گفت انشا بنویسیم درباره‌ی 'آخرین وداع'. اولش نفهمیدم یعنی چی. فکر کردم شاید منظورش خداحافظی آخر سال تحصیلی باشه، ولی بعدش دیدم نه، منظورش خیلی عمیق‌تره. آخرین وداع... این کلمه منو یاد خیلی چیزها انداخت. شاید اولین چیزی که به ذهنم رسید، رفتن یکی از عزیزان باشه. مثلاً مادربزرگ یا پدربزرگ که دیگه پیشمون نیستن. یادمه وقتی پدربزرگم مریض بود، همیشه می‌گفتم همین روزها خوب می‌شه و دوباره با هم می‌ریم پارک. ولی دیگه فرصت نشد. اون روزی که خبر رفتنش رو شنیدم، انگار دنیا رو سرم خراب شد. حس کردم یه بخشی از وجودم رو از دست دادم. دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونم صدای خنده‌هاش رو بشنوم، یا قصه‌هایی که برام تعریف می‌کرد رو گوش بدم. اون روز، آخرین وداع بود، وداع با کسی که خیلی دوستش داشتم. ولی فکر می‌کنم آخرین وداع فقط برای رفتن آدما نیست. شاید آخرین وداع با یه دوره از زندگی هم باشه. مثلاً وقتی از کلاس پنجم به کلاس ششم رفتم، حس کردم یه جورایی با بچگی‌هام خداحافظی کردم. دیگه اون بازی‌های کودکانه قبلی رو نداشتم، مسئولیت‌هام بیشتر شده بود. یا مثلاً وقتی یه دوست خیلی صمیمی مجبور می‌شه اسباب‌کشی کنه و از شهر ما بره. اون روز، شاید آخرین وداع واقعی با اون دوران دوستی صمیمی باشه، حتی اگه بعداً هم با هم در ارتباط باشیم. یه وقت‌هایی هم هست که خودمون باعث یه وداع می‌شیم. مثلاً وقتی یه اشتباه خیلی بزرگ می‌کنیم و می‌دونیم دیگه نمی‌تونیم اون رابطه یا اون موقعیت رو برگردونیم. اون لحظه، انگار داریم با بخشی از خودمون که اون اشتباه رو نکرده بود، خداحافظی می‌کنیم. یا شاید با اعتماد کسی که از دست دادیم، خداحافظی می‌کنیم. آخرین وداع، حس خیلی غریبی داره. یه جورایی هم غمگینه، چون یه چیزی رو از دست دادی، هم یه جورایی شاید یه تلنگر باشه. تلنگر برای اینکه قدر لحظه‌هایی که داریم رو بدونیم. چون هیچ‌وقت نمی‌دونیم کی قراره آخرین بار یه نفر رو ببینیم، یا آخرین بار یه اتفاق قشنگ رو تجربه کنیم. شاید اگه این رو بدونیم، بیشتر تلاش کنیم که هر لحظه رو قشنگ زندگی کنیم و با کسایی که دوستشون داریم، مهربون‌تر باشیم. الان که بهش فکر می‌کنم، می‌بینم آخرین وداع، یه جورایی پایان یه فصل و شروع یه فصل دیگه‌ست. شاید سخت باشه، ولی همیشه یه درسی توش هست. درسی که کمک می‌کنه قوی‌تر بشیم و یاد بگیریم چطور با از دست دادن کنار بیایم و چطور برای چیزهایی که هنوز داریم، شاکر باشیم.