مضارع التزامی یعنی فعلی که انجامش قطعی نیست و احتمال، آرزو، یا خواسته را نشان میدهد.
مثال:
«ممکن است برود.» → هنوز نرفته، شاید برود.
«میخواهم بروی.» → خواسته یا آرزوست، نه عمل انجامشده.
✅ در واقع، مضارع التزامی برای امکان، امید، دستور مؤدبانه یا شرطی بودن کار بهکار میرود.
