فعالیت ۲ :در روزگاری که آسمان ها گاهی ابری بودند و گاهی آفتابی ، اما همیشه پر از رویا ،
کبوتر سپید داستان ما ، (هما) نام داشت . هما نه تنها یک کبوتر معمولی بود ؛ او حامل پیامی بود که در رگ هایش جاری بود و در پرهایش می درخشید. بر سینه اش،همان جایی که قلب تپنده ایران می تپید،پرچم سه رنگ کشورمان
با عشق نقش بسته بود ،سبز سربلندی،سفید آرامش،و قرمز رشادت ، همگی در کنار هم
نمادی از هویت او بودند.
هما از گنبد بلندترین برج شهر ،جایی که باد عطر گل های باغ ملی را به مشامش میرساند.
به پرواز در آمد.اولین بال گشودنش،گویی شکستن سکوتی بود که سال ها بر دل ها سنگینی می کرد .او به سوی آسمان اوج گرفت
اما نه به سوی قله های بی نام و نشان.او به سوی افق هایی پرواز میکرد که خورشید امید در آن ها طلوع می کرد،در مسیر پروازش هما از فراز شهر هایی گذشت که هر کدام داستانی از تاریخ و فرهنگ ایران را در خود داشتند. از بالای تخت جمشید با شکوهش که یادگار پادشاهان باستانی بود، از کنار دریای خزر که گویی آینه ای در برابر آسمان بود،و از میان کویر هایش که سکوتشان فریاد استقامت بود.
در هر کجا که بال می زد ، پرچم ایران برتنش ،چونان نوری درخشنده ، چشم ها را خیره می کرد .
