فکر آدمی مانند چتر نجات است؛ اگر بسته بماند، هیچ کمکی به او نخواهد کرد. انسان در طول زندگی با موقعیتهای گوناگون و گاه دشوار روبهرو میشود. در چنین لحظاتی این اندیشهی باز و روشن است که میتواند او را نجات دهد. چتر نجات زمانی کارایی دارد که در لحظهی مناسب گشوده شود. فکر انسان نیز باید از تعصب، ترس و پیشداوری رها باشد تا بتواند درست عمل کند. اگر ذهن خود را ببندیم و تنها به باورهای قدیمی تکیه کنیم، فرصت پیشرفت را از دست میدهیم.
اندیشیدن، پرسش کردن و شنیدن نظر دیگران باعث میشود ذهن ما گشودهتر شود. فردی که قدرت تفکر نقادانه دارد، در برابر مشکلات راهحلهای بهتری پیدا میکند. همانطور که چتر نجات از سقوط جلوگیری میکند، فکر باز نیز مانع شکستهای بزرگ میشود. بسیاری از موفقیتهای علمی و اجتماعی نتیجهی ذهنهای باز و خلاق بوده است. انسانهای بزرگ تاریخ کسانی بودهاند که جرئت متفاوت اندیشیدن را داشتهاند.
ببین بدردت میخوره از گوگل نیست تاج بده اگه دوست داشتی
اگر بخواهیم در زندگی پیشرفت کنیم، باید ذهن خود را تمرین دهیم. مطالعه، گفتوگو و تجربههای تازه، چتر فکر ما را گستردهتر میکند. در نهایت میتوان گفت که ارزش فکر کردن زمانی آشکار میشود که آن را به کار بگیریم. پس بیاموزیم که ذهن خود را باز نگه داریم تا در فراز و نشیبهای زندگی سالم فرود آییم.
