در ایران باستان خانواده هسته اولیه جامعه را تشکیل می داد اگر کسی عمداً از ازدواج سرباز می زد گناهکار شمرده می شد. همچنین مردان زمانی می توانستند مقام و منصبی بگیرند که همسر داشته باشند، در ایران باستان پدر به عنوان سرپرست خانواده نقش مهمی داشت و اجرای مراسم مذهبی و حفظ امنیت خانواده بر عهده او بود،آنها سعی می کردند با افرادی از دودمان خود ازدواج کنند تا با آنها هم خون باشندو خصوصیات آن دودمان را حفظ کنند. ایران باستان برای اولاد پسر ارزش خاصی قائل بودند،در آن دوره چند همسری نیز وجود داشت و افراد توانگر و ثروتمند چند زن داشتند.خانواده ها مرکز تربیت وآموزش بودندو اصول و ارزش های اخلاقی چون راستگویی،امانت داری،میهن دوستی و وفای به عهد و پیمان را به اعضای خانواده خود می آموختند آریایی ها که به ایران مهاجرت کردند،قبیله های کوچ نشین بودند که به تدریج یکجا نشین شدند.در دوره ی ساسانیان،فرمانروایان شهر های زیادی بنا کردند وجمعیت شهری به طور چشم گیری افزایش یافت.در این شهر ها علاوه بر مأموران حکومتی،صنعتگران،بازرگانان و پیشه وران زندگی می کردند.با تشکیل امپراتوری های بزرگ و تمرکز قدرت و ثروت در
