برای پاسخ به این سوال، در ابتدا باید اثر حرارت بر روی مواد مختلف را بررسی کنیم. وقتی ماده‌ای حرارت می‌بیند، مولکول‌های آن شروع به حرکت سریع‌تر می‌کنند و معمولاً این حرکت بیشتر باعث افزایش حجم می‌شود. اما اثر حرارت بر روی هر ماده متفاوت است.
1. **آهن**: به عنوان یک فلز، آهن دارای خاصیت انبساط حرارتی است، اما این انبساط معمولاً کم است و در مقایسه با گازها خیلی کم است.
2. **گاز اکسیژن**: گازها به راحتی منبسط می‌شوند و افزایش دما باعث افزایش حجم آن‌ها می‌شود. بنابراین، گاز اکسیژن بیشترین انبساط را در میان این چهار ماده خواهد داشت.
3. **الکل**: این مایع هم مثل گازها انبساط دارد، اما در مقایسه با گازها، انبساط آن کمتر است.
4. **شیشه**: شیشه هم بی‌نقص نیست و در اثر حرارت منبسط می‌شود، اما معمولاً در دماهای کمتر و سرعت کمتر از فلزات و گازها انبساط می‌یابد.
بنابراین، اگر به نموداری که افزایش حجم این چهار ماده را نشان می‌دهد نگاه کنیم، باید به این نکته توجه داشته باشیم که گاز اکسیژن بیشترین افزایش حجم را خواهد داشت، در حالی که آهن و شیشه نسبت به الکل و گاز افزایش حجم کمتری خواهند داشت.
به طور کلی، در نمودار باید در نظر گرفته شود که:
- **گاز اکسیژن** بالاترین میزان انبساط حجم را دارد.
- **الکل** در مرتبه دوم قرار دارد.
- **شیشه و آهن** در نهایت مقدار کمتری انبساط خواهند داشت.
با این توضیحات، می‌توان به گزینه درست در نمودار اشاره کرد که باید منعکس‌کننده این تغییرات باشد.
