لطفا بدون در نظر گرفتن جنسیتم ناظر باشین. من دوستام سر نمرم،ظاهرم،علایقم و خیلی چیزا مسخرم می کردن.همشون به جز یک نفر و بقیه هم فرصت طلبن تا اون یکی رو هم از من بگیرن و با توجه به تجربیاتی که داشتم نمی خوام ریسک کنم. اول سال به علاوه ی همه اون قضایا اوضاع تو خونه و کلا هیچ جایی خوب پیش نمی رفت و من خودمو تو مدرسه سر هر چیز کوچکی خالی می کردم و گریه می کردم.کلا دو بار بود ولی... همونا به علاوه ی دوست خودم باور دارن هر وقت من عصبانی بشم بخاطر اینکه بهشون یعنی به نمرشون حسودی می کنم و یا به قدشون(ق