در اضافه استعاری واژه اول ویژگی یا جزئی از یک کُل است. مثلا دست جزئی از انسان است. ولی در اضافه تشبیهی هردو واژه کُل هستند. ترکیبات پنجره خوشبختی،خنده گل،سایه دانایی، چشم روزگار همه اضافه استعاری هستند و قسمت اول هر کدام به ترتیب ویژگی یا جزئی از 'خانه،انسان،شئ' می باشند.
