در این شعر، شاعر تمام عالم را به تن انسان تشبیه کرده و ایران را قلب تپنده این تن دانسته. همچنین شاعر بیان می‌کند که از بیان چنین مقایسه ای خجالت زده و شرمنده نیست. به این دلیل که ایران دل زمین است و دل ( قلب) در بدن یک جاندار از تمام جسم او مهم تر و حیاتی تر است.
تاج یادت نره
تمام دنیا مانند جسم انسان است و ایران مانند قلب تپنده و با ارزش در میان این جسم قرار دارد شخص گوینده هم از چنین مقایسه‌ای درباره ایران شرمنده نیست
اگه خوشت اومد تاج بده
