من یه مدتی خیلی دوست داشتم همه باهام دوست باشن و همه باهام صمیمی باشن ولی کسی اونطوری که میخواستم وفادار و صمیمی نبود باهام
الان جوری شده هیچکس و دلمنمیخواد و دوست دارم از تنهاییم لذت ببرم
یجورایی دوست دارم دورم خلوت باشه
هرکسی میاد باهام رفیق شه یجورایی میپیچونمش و دیگه حوصله ی باهاش بودن رو ندارم
نمیدونم چم شده تنهایی رو بیشتر دوست دارم...
عادیه ایا؟
