من از کودکی تا جایی ک به یاد دارم آرزوهای زیادی داشتم که هر کدام برای من ارزشمند بودن هرروز ب ان ارزو ها فکر میکردم خودم را برای ان رویاهای بلند اماده میکردم ولی نمیدانم چرا هرقدر که میگذشت ارزوهایم بیشتر و باور ناپذیر تر میشدن مانند ی تونل ارزو ک تمامی نداشت
بیشتر از این نتونستم
در صورت تمایل معرکه بدهید