الف – تصمیم گیری احساسی و عاطفی : در این شیوه، فرد تنها بر اساس احساسات، عواطف و هیجانات خود نسبت به موقعیت یا مسئله موردنظر تصمیم گیری می کند، در حالی که استفاده از استدلال، تجزیه و تحلیل مسئله و ارزیابی عواقب آن را مورد توجه قرار نمی دهد در واقع، چنین فردی چنان اسیر هیجانات خود می شود که دیگر به دنبال تفکر منطقی در تصمیم گیری نیست.
ب – تصمیم گیری صرفأ منطقی : اما نوع دیگر تصمیم گیری، به شیوه صرفأ حسابگرانه انجام می گیرد . در این نوع تصمیم گیری فرد بدون توجه کافی به احساسات خود و دیگران، به صورتی خشک و تنها با استدلال حسابگرانه و مبتنی بر منافع تصمیم می گیرد . این نوع از تصمیم گیری در بعضی موارد ممکن است راهگشا باشد، اما در انتخاب های مربوط به روابط انسانی مشکل ساز است
