آقا یکی انشا در حد ۱۹ ۲۰ برای درس شش نگارش نهم نوشته بی زحمت بفرسته.دمدم گرم

عاقبت فرار از مدرسه هر از گاهی، تصوری در ذهنمان نقش می‌بندد؛ تصوری از آزادی، رهایی از وظایف و مسئولیت‌ها، و سفری به دنیای ناشناخته. این تصورات گاهی ما را وسوسه می‌کنند تا از چیزهایی که به ما محول شده‌اند، فرار کنیم. یکی از این وسوسه‌ها، فرار از مدرسه است؛ گامی که ظاهراً به سوی آزادی و خوشگذرانی برداشته می‌شود، اما در نهایت به کجا ختم می‌شود؟ فرار از مدرسه، در نگاه اول، ممکن است جذاب و ماجراجویانه به نظر برسد. تصور کنید که به جای کتاب و درس، در خیابان‌ها قدم می‌زنید، به بازی می‌روید و با دوستانتان سرگرم می‌شوید. اما این لذت زودگذر است و عواقب ناخوشایند و بلندمدتی در پی دارد. اولین و مهم‌ترین عاقبت فرار از مدرسه، از دست دادن فرصت‌های آموزشی است. دانش، گنجی است که هرچه بیشتر در آن غوطه ور شویم، ثروتمندتر می‌شویم. فرار از مدرسه به معنای بستن دریچه‌های این گنجینه است و فرصت یادگیری را از خود سلب می‌کنیم. هر درسی که یاد نمی‌گیریم، گامی به عقب برمی‌داریم و فاصله ما با اهدافمان بیشتر می‌شود. علاوه بر جنبه‌های آموزشی، فرار از مدرسه می‌تواند پیامدهای روحی و روانی ناخوشایندی داشته باشد. احساس گناه، نگرانی از واکنش والدین و معلمان، و ترس از مجازات، می‌توانند به استرس و اضطراب دامن بزنند. این استرس می‌تواند بر اعتماد به نفس و شخصیت ما تأثیر منفی بگذارد. فرار از مدرسه، همچنین می‌تواند به قطع ارتباط با دوستان و هم‌کلاسی‌ها منجر شود. روابط اجتماعی، نقش مهمی در رشد و تکامل ما ایفا می‌کنند و دوری از آن‌ها می‌تواند احساس تنهایی و انزوا را به وجود آورد. در نهایت، عاقبت فرار از مدرسه، پشیمانی است. پشیمانی از از دست دادن فرصت‌ها، پشیمانی از آسیب زدن به روابط، و پشیمانی از عقب افتادن در مسیر زندگی. به جای فرار، بهتر است با چالش‌ها و مشکلات مدرسه روبرو شویم و با تلاش و پشتکار، آن‌ها را پشت سر بگذاریم. زیرا، موفقیت و سعادت حقیقی، در پشت سر گذاشتن سختی‌ها و رسیدن به اهدافمان نهفته است. معرکه یادت نره