لطفا تاج بده
اولین تفاوت: تعداد شرکای شرکت تعاونی
در شرکتهای تجاری حداقل شرکا 2 نفر میباشد، در شرکت سهامی خاص این حداقل به 3 نفر و در شرکت سهامی عام به 5 نفر افزایش مییابد. این درحالی است که در قانون حداقل تعداد شرکا در شرکت تعاونی، 7 نفر در نظر گرفته شده است.
دومین تفاوت: شخصیت شرکای شرکت تعاونی
در شرکت تعاونی برعکس سایر شرکتهای تجاری، همه شرکا لزوما باید اشخاص حقیقی باشند. این در حالی است که درهمه ی شرکتهای تجاری امکان شراکت اشخاص حقوقی نیز وجود دارد. در شرکت تعاونی شرکا باید شاغل در همان حرفه ی موضوع شرکت تعاونی باشند در حالی که در سایر شرکتهای تجاری این شرط وجود ندارد.
سومین تفاوت: اهداف شرکت تعاونی
هدف اصلی شرکتهای تجاری، انجام فعالیتهای تجاری و کسب سود است. درحالی که اهداف شرکتهای تعاونی عبارتند از:
1- ایجاد و تامین شرایط و امکانات کار برای همه به منظور رسیدن به اشتغال کامل.
2- قرار دادن وسایل کار در اختیار کسانی که توانایی انجام دارند ولی وسایل کار ندارند.
3- پیشگیری از تمرکز ثروت در دست افراد و گروههای خاص جهت تحقق عدالت اجتماعی.
4- جلوگیری از کارفرمای مطلق شدن دولت.
5- قرار گرفتن مدیریت، سرمایه و منابع در اختیار نیروی کار و تشویق بهره برداری مستقیم از حاصل کار خود .
6- پیشگیری از انحصار، احتکار، تورم و اضرار به غیر.
7- توسعه و تحکیم مشارکت و تعاون عمومی بین همه مردم
چهارمین تفاوت: امتیازات شرکت تعاونی
به دلیل نقش حمایتی شرکتهای تعاونی، آنها از امتیازات و معافیتهایی نیز نسبت به سایر شرکتها برخوردارند، از جمله برخی معافیتهای دائمی یا مقطعی از پرداخت مالیات و عوارض، واگذاریهای اموال دولتی با تسهیلات خاص به آنها، امکان اخذ وامهای بدون بهره یا کم بهره و ...
پنجمین تفاوت: سرمایه در شرکت تعاونی
سرمایه اصولاً در شرکتهای تجاری نقش اصلی و اساسی را بازی میکند. در شرکتهای تجاری همه امور مربوط به فعالیت و اداره شرکت و تصمیم گیریها ارتباط مستقیم با سرمایه شرکت دارد. در حالی که در شرکتهای تعاونی، سرمایه فقط برای راه اندازی شرکت به کار میرود. به همین دلیل است که شرکت تعاونی، سرمایه ثبت شده ندارد و با توجه به امکان خروج و اخراج اعضاء، سرمایه آن مرتب در معرض تغییر است.
همانند شرکتهای سهامی، سرمایه ی شرکتهای تعاونی به سهم تقسیم شده و همینطور میزان مسئولیت شرکا محدود به مبلغ اسمی سهمشان است.
ششمین تفاوت: تصمیم گیری در شرکت تعاونی
در شرکتهای تجارتی اصولاً گرفتن تصمیم ارتباط مستقیم و نزدیک با سرمایه شرکاء دارد و اساساً حق رأی به نسبت سرمایه هر شریک در شرکت است. انتقال سهم الشرکه نیز تابع ضوابط و مقرراتی است که مانع از لطمه به سرمایه و منافع شرکاء است.
اینگونه مقررات در شرکتهای تعاونی اکثراً وجود ندارد و ضمن اینکه سرمایه، اگر چه برای راه اندازی شرکت لازم است، ولی نقش عمده و اساسی ندارد.
شیوههای اداره آن شباهت زیادی به شرکت سهامی دارد و مقررات قابل توجهی راجع به نحوه اداره و شیوه مدیریت و اخذ تصمیم نسبت بدان وضع شده است. در تصمیم گیری برای اداره این شرکت، رای اکثریت ملاک است و منظور از اکثریت نیز، برخلاف شرکت سهامی، اکثریت عددی شرکا است، نه اکثریت سرمایه .