کلمههای "do" و "does" در زبان انگلیسی به عنوان افعال کمکی (auxiliary verbs) استفاده میشوند و معمولاً برای ساختن سوالات و جملات منفی به کار میروند. در ادامه توضیحاتی درباره هر کدام آورده شده است:
1. **do**:
- "do" برای تمام ضمایر (من، تو، ما، شما، آنها) در زمان حال ساده استفاده میشود، به جز در زمانی که فاعل سوم شخص مفرد (مثل he, she, it) باشد.
- مثال:
- جملات مثبت: I do my homework. (من تکالیفم را انجام میدهم.)
- جملات سوالی: Do you like pizza? (آیا تو پیتزا را دوست داری؟)
- جملات منفی: They do not (don’t) play soccer. (آنها فوتبال بازی نمیکنند.)
2. **does**:
- "does" مخصوص فاعل سوم شخص مفرد (he, she, it) در زمان حال ساده است.
- مثال:
- جملات مثبت: She does her homework. (او تکالیفش را انجام میدهد.)
- جملات سوالی: Does he like pizza? (آیا او پیتزا را دوست دارد؟)
- جملات منفی: It does not (doesn’t) rain much here. (اینجا زیاد باران نمیبارد.)
به طور خلاصه، "do" برای سایر افراد استفاده میشود و "does" مخصوص فاعلهای سوم شخص مفرد است. این دو کلمه به ایجاد سوالات و جملات منفی کمک میکنند و برای یادگیری ساختار جملات در زمان حال ساده بسیار مهماند.
