لایه‌های رسوبی هنگام تشکیل به صورت تقریباً افقی ته‌نشین می‌شوند به این دلیل که ذرات رسوبی به آرامی در محیطی آبی یا بادی ته‌نشین می‌شوند و به طور طبیعی به شکل لایه‌های افقی قرار می‌گیرند. این ترتیب افقی به دلیل اثرات جاذبه و رسوب‌گذاری به آرامی ایجاد می‌شود. این فرایند در بسیاری از محیط‌های رسوب‌گذاری مانند دریاچه‌ها، اقیانوس‌ها، رودخانه‌ها و بیابان‌ها اتفاق می‌افتد.
حال، اگر لایه‌های رسوبی از حالت افقی خارج شده باشند، به این معناست که پس از تشکیل اولیه‌ی رسوبات، تغییرات و تحولات دیگری رخ داده است. این تغییرات می‌توانند شامل عوامل زیر باشند:
1. **حرکت‌های زمین‌ساختی (تکتونیکی)**: نیروهای زمین‌ساختی می‌توانند باعث تغییر زاویه لایه‌های رسوبی شوند. این نیروها می‌توانند باعث چین‌خوردگی، گسل‌خوردگی و بالا آمدن یا فرورفتن لایه‌ها شوند.
2. **فشارها و نیروهای داخلی زمین**: فشارهای ایجاد شده از نیروهای داخلی زمین ممکن است لایه‌های رسوبی را تغییر شکل داده و از حالت افقی خارج کنند.
3. **حرکات زمین‌لرزه‌ای**: زمین‌لرزه‌ها می‌توانند باعث جابجایی و تغییر زاویه لایه‌های رسوبی شوند.
4. **فرایندهای فرسایشی**: فرسایش‌های طولانی‌مدت ممکن است باعث تغییر و جابجایی لایه‌های رسوبی شوند.
بنابراین، اگر لایه‌های رسوبی از حالت افقی خارج شده باشند، این نشان‌دهنده‌ی تغییرات و تحولاتی است که بعد از رسوب‌گذاری اولیه اتفاق افتاده است و می‌تواند اطلاعات مفیدی در مورد تاریخچه زمین‌شناسی منطقه و فرایندهای طبیعی ارائه دهد.
