معرکه یادت نره لطفاً 🍓🎀
دلنوشتهای برای رزمندگان
به نام خداوند عشق و ایثار
وقتی به رزمندگان فکر میکنم، تصویری از شجاعت، فداکاری و عشقی بیکران در ذهنم نقش میبنده. اونها مردان و زنانی بودن که در سختترین شرایط، دل به دریا زدن و از خاک، ناموس و اعتقاداتشون دفاع کردن.
با کولهباری از خاطرات تلخ و شیرین، با نگاههایی که گاه خستگی و گاه امید رو فریاد میزد، در دل تاریکیها و در میان آتش و دود، ایستادگی کردن.
دستهایی که نه تنها برای جنگ، بلکه برای کمک به همرزم، برای نوشتن نامهای به خانه، یا برای دعا کردن، بالا میرفت.
اونها رفتن تا ما امروز اینجا باشیم، تا نفس بکشیم، تا بخندیم، تا زندگی کنیم. رفتن تا یه وجب از خاکمون دست دشمن نیفته. رفتن تا امنیت ما، آرامش ما، و آینده ما تضمین بشه.
هر قدمی که برداشتن، هر قطره عرقی که ریختن، هر زخمی که خوردن، حکایت از یه عشق عمیق به وطن و ملت بود. عشقی که اونها رو از خانواده، از آرزوهاشون، از جوانیشون، جدا کرد تا ما طعم شیرین آرامش رو بچشیم.
یادشون، خاطرهشون، و ایثارشون تا ابد در قلب ما زنده خواهد موند. اونها نه تنها رزمنده، که ستارههای درخشان آسمان ایران هستن که راه رو به ما نشون میدن.
به روح پاک همهشون، به خانوادههاشون که سختی دوری رو تحمل کردن، و به اونهایی که هنوز در میان ما هستن و یادگار اون روزها هستن، درود میفرستیم.