شکست امپراتوری هخامنشی در برابر اسکندر مقدونی دلایل متعددی داشت؛ مهم‌ترین آنها عبارتند از:
۱. برتری نظامی و تاکتیکی ارتش مقدونی: فالانژ مقدونی (آرایش جنگی نیزه‌داران) بسیار منظم و منعطف‌تر از ارتش سنتی هخامنشی عمل می‌کرد. اسکندر از ترکیب سواره‌نظام و پیاده‌نظام به‌طور هماهنگ استفاده می‌کرد و در نبردهای کلیدی مثل ایسوس و گاوگامل با مانورهای سریع، خطوط دفاعی ایران را در هم شکست.
۲. ضعف ساختاری و تمرکزگرایی بیش از حد هخامنشیان امپراتوری هخامنشی بسیار پهناور بود و ساتراپ‌ها (فرمانداران) محلی قدرت زیادی داشتند. پس از شکست‌های اولیه، برخی از ساتراپ‌ها همکاری نکردند یا تسلیم شدند. تمرکز همه قدرت در شخص داریوش سوم هم باعث شد با هر شکست، کل سیستم به هم بریزد.
۳. نقش حیاتی سواره‌نظام (هتایروی) و ضعف سواره‌نظام ایران: اسکندر شخصاً رهبری سواره‌نظام زبده‌اش را بر عهده داشت و با ضربه به مرکز فرماندهی یا جناحین دشمن، روحیه ارتش ایران را تضعیف می‌کرد.
۴. اختلافات داخلی و عدم وفاداری داریوش سوم از حمایت کامل تمامی اقوام و ساتراپ‌ها برخوردار نبود. پس از شکست در گاوگامل، حتی توسط نزدیکانش (به فرماندهی بسوس) کشته شد.
معرکه یادت نره..🤍🫶
