بسمهتعالی
مصطفی چمران در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۱۱ در تهران، خیابان پانزده خرداد، بازار آهنگرها، سرپولک متولد شد. حاج حسن چمران، پدر بزرگوار شهید چمران در روستایی نزدیک ساوه زندگی میکرد و وقتی که دید در آن جا نمی تواند درامد خوبی داشته باشد به تهران آمد تا زندگی بهتری را برای فرزندانش بسازد
او تحصیلات خویش را در مدرسه انتصاریه، نزدیک پامنار، شروع کرد و در دارالفنون و دبیرستان البرز دوران متوسطه را گذراند؛ با وارد شدن شهید مصطفی چمران به آن مدرسه، او توانست پایه ریاضیات خود را خیلی قوی کند. در طی همان دوره دبیرستان تصمیم گرفت که وارد یکی از شاخه های رشته ریاضی شود. تلاش های شبانه روزی و پشتکار و اراده زیاد، سبب شد که وی کنکور خودش را به برترین نحوه بدهد و بتواند رتبه ۱۵ کنکور سراسری را به دست آورد و در رشته مهندسی الکترومانیک در دانشکده فنی تهران شروع به تحصیل کند و در سال ۱۳۳۶ در رشته الکترومکانیک فارغ التحصیل شد.
کار شهید چمران به حدی خوب بود که مورد توجه غربی ها قرار گرفت و از سوی دانشگاه تگزاس ای اند ام به او نامه ای فرستاده شد که در آن دانشگاه قبول شده و دولت وی را بورسیه می کند. شهید مصطفی چمران اصلاً دوست نداشت که به آمریکا برود ولی از طرفی دیگر می خواست به هدف اصلی خود برسد، درنهایت او دانشگاه رفتن را انتخاب کرد، به دلیل آن که با هدفش مرتبط بود.
شهید چمران بعد از این که تحصیلات خود در دانشگاه ای اند ام تگزاس به پایان رساند، برای گرفتن مدرک دکترا به دانشگاه برکلی کالیفرنیا رفت و در رشته فیزیک پلاسما مشغول به درس خواندن شد. مصطفی چمران در آن جا هم گرد و خاک بپا کرد و ایده های شگفت انگیزی را به اساتید دانشگاه ارائه داد. به طوریکه پایان نامه او، مرجع دو مقاله علمی در همان رشته شد. همین کارنامه درخشان او سبب شد که آزمایشگاه هایی مانند جت ناسا و آزمایشگاه بل او را به استخدام خود در بیاورند، آزمایشگاه هایی که هر یک از آنها در زمینه تکنولوژی و فناوری بسیار پیشرفته هستند
شهید چمران، پیش از آن که دانشجوی دانشگاه باشد، با روح لطیف و حق جوی خود، در حالیکه پانزده سال بیشتر نداشت، از دانش پژوهان و تشنگان علوم الهی و معارف آسمانیِ قرآن کریم بود. ایشان پیوسته در درس تفسیر قرآن کریم که به همت آیت اللّه طالقانی رحمه الله در مسجد هدایت برقرار بود، شرکت میکرد و جان خود را پالایش و آرایش می نمود.
شهید چمران از اولین اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران بود. همچنین، او با ابراهیم یزدی، علی شریعتی و صادق قطب زاده، انجمن اسلامی دانشجویان ایران در آمریکا را تأسیس کرد
شهید چمران در سال ۱۹۶۲ بعد از فارغ التحصیل شدن با خانواده اش به نیوجرسی منتقل شد و بعنوان یکی از اعضای هیئت اجرایی و مسئول مالی شورای مرکزی جبهه ملی فعالیت داشت. او اعتراضات دانشجویان مقابل سازمان ملل در نیویورک، کاخ سفید و سفارت ایران در واشینگتن و دیگر کنسولگری ها در شهرهای شیکاگو، نیویورک، سانفرانسیسکو را با هدف اعتراض به شرایط سیاسی اجتماعی هدایت می کرد. مصطفی چمران در یکی از مؤسسات پژوهشی بزرگ آمریکایی به نام بل استخدام شد و چند سالی در آنجا مشغول بکار بود
شهید چمران با پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران، پس از ۲۳ سال هجرت، به وطن بازگشت. همه تجربیات انقلابی و علمی خویش را در خدمت انقلاب گذاشت؛ خاموش و آرام ولی فعالانه و باقطعیت به سازندگی پرداخت و همة تلاش خود را صرف تربیت نخستین گروههای پاسداران انقلاب در سعدآباد کرد. بعد در شغل معاونت نخست وزیر در امور انقلاب، شب و روز خود را به خطر انداخت
