خواجه عبدالله انصاری، پیر هرات، آثار فراوانی در عرفان و نثر فارسی دارد و مهم‌ترین نوشته‌های او شامل مناجات‌نامه، الهی‌نامه، صد میدان، کشف‌الاسرار، طبقات‌الصوفیه، زادالعابدین، رساله دل و جان، رساله صد مکتوب، کنزالسالکین و رساله محبت است. مناجات‌نامه مشهورترین اثر اوست و با نثر مسجع و نیایش‌های عارفانه شناخته می‌شود. الهی‌نامه نیز مجموعه‌ای از دعاها و سخنان کوتاه عرفانی است. کتاب صد میدان یکی از بنیادی‌ترین آثار عرفانی فارسی است و مراحل سلوک را در صد میدان توضیح می‌دهد. کشف‌الاسرار تفسیری عرفانی از قرآن است و از نخستین تفسیرهای مهم فارسی به شمار می‌رود. طبقات‌الصوفیه زندگی و حالات بزرگان تصوف را روایت می‌کند و از منابع مهم تاریخ عرفان است. زادالعابدین اثری اخلاقی و آموزشی دربارهٔ سلوک و تهذیب نفس است. دیگر رساله‌ها و نوشته‌های او نیز مجموعه‌هایی از سخنان کوتاه، نصایح، نامه‌ها و آموزه‌های عرفانی‌اند. در مجموع آثار او بیش از سی کتاب و رساله را دربرمی‌گیرد و بخش مهمی از میراث عرفانی فارسی را شکل می‌دهد.
