قول میدی که بهم تاج بدی؟چون که خیلی برای فکر کردن و نوشتن زمان زیادی رو صرف کردم واقعا از نوشتن خسته شدم
نامهای به یاد دانشآموزان کوچکِ شجره طیبه میناب
سلام به فرشتههای کوچک شجره طیبه،
من دانشآموز پایه نهم هستم، اما وقتی خبر شما را شنیدم، حس کردم انگار قلبم یکدفعه سنگین شد. نمیتوانم تصور کنم که بچههایی به سن شما، با آن قلبهای ساده و بازیگوش، دیگر کنار نیمکتهای مدرسهشان نیستند. با اینکه ما همسن نبودیم، اما انگار همهی ما دانشآموزها یک خانواده بزرگ هستیم.
وقتی به شما فکر میکنم، یاد روزهایی میافتم که ما با خیال راحت کیفهایمان را روی دوش میاندازیم و میرویم مدرسه… و نمیتوانم باور کنم که شما دیگر این کار را نمیکنید. این فکر آدم را از درون میسوزاند.
میدانم که حالا در آرامش هستید؛ جایی که ترس و درد وجود ندارد. اما اینجا، دل همهی ما برایتان تنگ میشود، حتی اگر شما را ندیده باشیم. شما برای ما فقط چند اسم در یک خبر نبودید؛ شما بچههایی بودید که رؤیا داشتید، نقاشی میکشیدید، میخندیدید و درس میخواندید.
ما همیشه یادتان را با خودمان نگه میداریم.
و دعا میکنیم خدا به خانوادههایتان آرامش بدهد، چون درد آنها واقعاً سنگین است.
روحتان روشن و آرام.
با احترام
نامه از طرف یک دانش آموز پایه ی نهم به اسم حورا ایمانی🖤🖤🖤
