میخواهم در مورد کشوری صحبت کنم که یکی از کهن ترین و قدیمی ترین کشور های جهان است. این کشور با آب و هوای متنوعی بر خوردار است حال میخواهم این کشور را معرفی کنم آن کشور، کشور نیاکان من است «ایران»
کشورم مانند مادر از من مراقبت میکند و من را در پر قو نگه میدارد. از خدای مهربان ممنونم که طبیعتی زیبا در کشورم به ما داده است تا ما از آن لذت ببریم. حال میخواهم از زبان کشورم بشنم که چه حرف هایی برای گفتن دارد من نامم ایران است سرزمین ایرانیان، من کوه دشت جنگل زیادی در منطقه شمال دارم. من دارای منابع و معادن زیادی هستم. من از ایرانیان میخواهم که زباله هایشان را کمتر در من بریزند و در حد احتیاج حیوانات را به چراع ببرند.
بنابراین ایران کشوری قدیمی است و اگر آن نباشد ما هم وجود نخواهیم داشت و میتونیم در این مطلب از این یک بیت شعر استفاده کنیم.
چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم بر زنده یک تن مباد