ماضی استمراری در فارسی برای بیان عملی استفاده میشود که در گذشته در حال انجام بوده و در زمانی خاص ادامه داشته است. ساختار آن به صورت زیر است:
**ساختار:**
فعلی از 'بودن' + فعل اصلی به صورت مصدر
**مثال:**
- من داشتم میخواندم. (من در آن زمان در حال خواندن بودم.)
- او داشت مینوشت. (او در آن زمان در حال نوشتن بود.)
**ویژگیها:**
1. **زمان خاص:** معمولاً به یک بازه زمانی یا یک نقطه مشخص در گذشته اشاره دارد.
2. **استمرار عمل:** نشاندهنده این است که عمل در طول زمان ادامه داشته است.✨