این عبارات کنایهای هستند و به همین دلیل معانی خاصی دارند که در زبان محاورهای و ادبیات فارسی به کار برده میشوند. در زیر به معنی هر کدام از این کنایهها پرداخته میشود:
1. **به زور بازو نان خوردن**: این عبارت به معنای این است که فرد با تلاش و زحمت زیاد، برای خود و خانوادهاش معیشت پیدا میکند. یعنی برای به دست آوردن روزی باید سخت کار کند و به راحتی نمیتواند به درآمد برسد.
2. **دامنگیر کسی شدن**: این عبارت به معنای گرفتار شدن یا تحت تأثیر منفی قرار گرفتن شخصی به کار میرود. یعنی فردی با مشکلات یا شرایط سخت مواجه میشود که از کنترل او خارج است.
3. **سخنی را آویزه گوش کردن**: به معنای دقت و توجه به یک نکته یا حرف است. زمانی که میگوییم کسی یک سخن را "آویزه گوش کرده"، یعنی به این نکته توجه کرده و آن را فراموش نخواهد کرد یا سعی میکند از آن بهرهبرداری کند.
این کنایهها به نوعی به بیان مفاهیم عمیقتری در مورد تلاش، گرفتار شدن و توجه به نکات مهم زندگی میپردازند.