در مصراع "سیر آن ندارد امشب که برآید آفتابی"، دو آرایه مجازی مشخص وجود دارد:
1. **مجاز مرسل**: در اینجا "آفتابی" به معنای "نور" یا "روشنی" است و بهطور غیرمستقیم به روشنایی و روشنی روز اشاره دارد. در واقع، این واژه به جای خود خورشید به کار رفته است.
2. **استعاره**: "سیر" به معنای پیوستگی و حرکت است و در این متن به دلیلی فرایند زمان برمیگردد. یعنی زمان حرکت آن را توصیف میکند و نوعی استعاره از گذر زمان است.
**قرنیه** (یا کنیه) این مصراع به دو شکل قابل بیان است:
- "سیر" به شکلی غیرمستقیم به جریانی اشاره دارد که زمان یا شب و روز را توصیف میکند.
- در "آفتابی"، خورشید نماد روشنی و روشنی روز است و در این context به شروع یا پایان یک دوران اشاره دارد.
به طور خلاصه، این مصراع به تصویرسازی شب و انتظار روشنایی صبح پرداخته و از آرایههای مجاز مرسل و استعاره بهره برده است.