یه جایی شازده کوچولو می گفت: قشنگی بیابون به چاه آبیه که توش پنهان شده.
فکر می کنم راجع به آدما هم همینجوریه. قشنگی یه جامعه به اون یدونه آدمیه که پر از مهربونی و عشق واقعیه.
اون آدمی که بعد از ۱۰۰ بار شکست خوردن وقتی پیداش می کنی میگی: ارزششو داشت. :)
