در سوره ناس، دو زمان ماضی و مضارع به کار رفته است.
**زمان ماضی:**
در زبان عربی، زمان ماضی برای بیان کارهایی که در گذشته انجام شده‌اند، استفاده می‌شود. در سوره ناس، فعل ماضی به وضوح در بخش‌هایی دیده می‌شود که به گواهی بر توحید و پناه بردن به خدا اشاره دارد.
**زمان مضارع:**
زمان مضارع به فعل‌هایی اطلاق می‌شود که به حال یا آینده اشاره دارند. در سوره ناس، فعل مضارع معمولاً برای بیان درخواست و دعا به خداوند بیان می‌شود که نشان‌دهندهٔ استمرار و تداوم عمل است.
برای نمونه، در آیات سوره ناس می‌بینیم که دعای پناه بردن به خداوند از شر وسوسه‌ها و خطرات را با استفاده از زمان مضارع بیان می‌کنیم.
به طور کلی، در تحلیل متن سوره ناس، می‌توان به تفاوت زمان‌ها و کاربرد آن‌ها در ایجاد معنا و مفهوم در دعاها و درخواست‌های انسانی توجه کرد. اگر سوال خاصی در مورد آیات یا زمان‌ها دارید، می‌توانید بپرسید.
