فعل ماضی استمراری اغلب در جملاتی به کار میرود که به زمان یا شرایط خاصی در گذشته اشاره دارند.
این فعل را نباید با فعل ماضی ساده (مانند «رفت»، «خورد») یا ماضی التزامی (مانند «برود»، «بخورد») اشتباه گرفت.
_
من میرفتم. (در گذشته به طور مداوم در حال رفتن بودم.)
او میخواند. (او در گذشته به طور مداوم در حال خواندن بود.)
_
تو میدیدی. (تو در گذشته به طور مداوم در حال دیدن بودی.)
تو میشنیدی. (تو در گذشته به طور مداوم در حال شنیدن بودی.)
_
او میخورد. (او در گذشته به طور مداوم در حال خوردن بود.)
او میخوابید. (او در گذشته به طور مداوم در حال خوابیدن بود.)
_
ما میساختیم. (ما در گذشته به طور مداوم در حال ساختن بودیم.)
ما میگفتیم. (ما در گذشته به طور مداوم در حال گفتن بودیم.)
_
شما میرفتید. (شما در گذشته به طور مداوم در حال رفتن بودید.)
شما میدیدید. (شما در گذشته به طور مداوم در حال دیدن بودید.)
_
آنها میدیدند. (آنها در گذشته به طور مداوم در حال دیدن بودند.)
آنها میخریدند. (آنها در گذشته به طور مداوم در حال خریدن بودند.)