تخلص در شعر به کلمه یا اسم خاصی گفته میشود که شاعر برای خودش انتخاب میکند و در اشعارش به عنوان نشانهای از هویت یا شخصیت ادبیاش به کار میبرد. تخلص معمولاً در پایان شعر یا در ابیات مختلف ذکر میشود و به معنای "اسم شاعر" یا "نام مستعار" اوست.
مثلاً، در شعر معروف قاسم خطاب به تاج، شاعر قصد دارد به تخلص خود (که در اینجا "تاج" است) اشاره کند. این عمل به نوعی نشاندهندهی شخصیت شاعری و احساسی است که او میخواهد انتقال دهد. در شعر فارسی، تخلص یکی از اجزای مهمی است که شاعر را از سایر شاعران متمایز میکند و هویتی خاص به آثار او میبخشد.
بنابراین، تخلص میتواند به بازتاب احساسات، افکار و هویت شاعر در شعرهایش کمک کند و مخاطب را به شناخت بهتر او هدایت نماید.