نمودنی و پیمودنی سجع مطرفه ولی هم وزنن و واج هاش پایانیشونم ک یکیه چرا متوازی نمیشه؟

در این سوال، منظور از "نمودنی" و "پیمودنی" به دو واژه‌ای اشاره دارد که در سجع مطرفه به کار می‌روند. سجع مطرفه نوعی از سجع است که در آن واژه‌ها هم وزن (یعنی تعداد هجاها و هم‌خوانی‌ها مشابه هستند) و هم‌پایان (یعنی حروف پایان واژه‌ها مشابه هستند) هستند، اما در عین حال ممکن است از نظر معنایی با هم متضاد یا متفاوت باشند. به طور مثال، در اینجا "نمودنی" و "پیمودنی" هر دو از تکواژهای مشابه و وزن یکسانی برخوردارند، اما برای ایجاد ساختار سجع مطرفه باید توجه داشت که این دو واژه نمی‌توانند به طرز متوازنی با یکدیگر هم قرار گیرند، زیرا باید در هر بخش از آسودگی مختص به خود آن بخش نیز بهر برده شود. سجع مطرفه در شعر و ادبیات به خاطر ایجاد زیبایی و موسیقی کلام مهم است و معمولاً در ایجاد اشعار و نثرهای ادبی استفاده می‌شود. بنابراین، اگر این دو واژه نیاز باشند که در یک ساختار سجع مطرفه به کار بروند، باید از نظر معنایی و وزنی به قدری به هم نزدیک باشند که بتوانند متوازن و متناسب به نظر برسند. نتیجه‌گیری: متقارن نشدن این دو واژه به دلیل ناهماهنگی معنایی یا عدم همسویی در ساختمان زبانی است که ممکن است منجر به ایجاد سجع مطرفه نشود.

سجع متوازی میشه دیگ!

سجع مطرف هست چون نمودنی ۶ تا حرف داره ولی پیمودنی ۷تا حرف داره. فقط واج های پایانیشون باهم برابر هست پس میشه سجع مطرف. تاج یادت نره😉

خب راست میگه هم وزن نیست فق حرف‌های پایانیشون یکیه ن | مو | د | نی پی | مو | د | نی نمودنی میشه کوتاه بلند کوتاه بلند پیمودنی میشه بلند بلند کوتاه بلند برای همین میشه مطرف