جواب سوال رو خواستم

1. در جمله (الف): «هر روز به یاد قلب آن کودک می‌افتم که غمی عجیب می‌برد و نوا که دارد»، حذف فعل از نوع معنایی است. در اینجا فعل «است» حذف شده است. 2. در جمله (ب): «هرگز تو را دوست نمی‌دارم که به احترام تو قورت خوردم، او را که مهر مادر نیست»، حذف فعل از نوع لفظی است. فعل «است» در پایان جمله حذف شده است.

اولی سر و زر و دل و جانم فدای آن یاری 《باد》 وه حق صحبت و مهر و وفا نگه دارد حذف به قرینه ی معنایی دومی درختان را دوست میدارم که به احترام تو قیام کرده اند و آب را 《دوست میدارم》 که مهر مادر توست حذف به قرینه ی لفظی