میشه این ۵ تا شعر رو تقطیع کنید: خاری است درشت صحبت جاهل کو چشم وفا و مردمی خارد با آنکه جیب و جام من از مال و می تهی است ما را فراغتی است که جمشید جم نداشت دل نیست کبوتر که چو بر خاست نشیند از گوشهٔ بامی که پریدیم، پریدیم جانا نظری که ناتوانم بخشا که به لب رسید جانم همّت طلب از باطن پیران سحرخیز زیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدند