در دوره هخامنشیان، به ویژه با توجه به گستردگی امپراتوری و دسترسی به دریاهای آزاد، تجارت دریایی رونق قابل توجهی داشت.
از ویژگیهای تمدن ایران باستان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
تشکیلات حکومتی متمرکز و اداری سازمانیافته: وجود پادشاهیهای قدرتمند با سیستمهای اداری کارآمد، مانند امپراتوری هخامنشی.
شبکه راهها و ارتباطات: ساخت جادههای شاهی که ارتباط بین مناطق مختلف امپراتوری را تسهیل میکرد.
توسعه کشاورزی و آبیاری: استفاده از دانش مهندسی برای ایجاد سیستمهای آبیاری پیشرفته.
هنر و معماری باشکوه: ساخت بناهای عظیم و پرآوازه مانند تخت جمشید و پاسارگاد.
قوانین و نظام قضایی: تدوین قوانین و مقررات برای حفظ نظم اجتماعی.
تنوع فرهنگی و مذهبی: پذیرش و همزیستی فرهنگها و مذاهب مختلف در امپراتوریهای بزرگ.
تجارت و بازرگانی: رونق تجارت داخلی و خارجی، به ویژه از طریق مسیرهای تجاری زمینی و دریایی.
در نتیجه حمله اسکندر بسیاری از شهر ها از جمله تخت جمشید (پرسپولیس) به آتش کشیده شده اند
