وقتی نور خورشید بیشتر میشه، سایهها کوتاهتر میشن و جزئیات بیشتری از خونههای کاهگلی، باغچههای پر از گل و سبزی، و مسیرهای خاکی روستا نمایان میشن. قطرات شبنم که روی برگها و تار عنکبوتها نشسته، مثل الماسهای ریز میدرخشن.
اولین کسانی که بیدار میشن، معمولاً چوپانها هستن که گوسفنداشون رو برای چَرا به صحرا میبرن. صدای زنگولههاشون که از دور به گوش میرسه، بخشی از موسیقی صبحگاهی روستاست. شاید هم پیرزنی رو ببینی که داره برای پختن نان صبحانه، هیزم جمع میکنه و دود نازکی از آشپزخونهاش بلند میشه.
همه اینها در کنار هم، تصویری از سادگی، آرامش و بندگی به طبیعت رو در ابتدای یک روز جدید در روستا نشون میده.
معرکه یادت نره
