قافیه: دستگیر و پوزش پذیر
قافیه: تخت و بخت
قافیه: کَس و مگس
قافیه: بر و سر
قافیه: جمالش (جمال او) و جلالش (جلال او)
قافیه: الهیتش و ماهیتش
قافیه: دل و حاصل
ردیف: کنی
ردیف: نیافت
قافیه: خلیل و نیل
جابه جا شدن معرکه یادت نره
داش یاد بگیر برای همیشت
اگر منظورت از «ردیف» در شعر و قافیه است: بله، ردیف همیشه بعد از قافیه می‌آید، نه قبل از آن.
مثلاً:
بهار آمد دوباره
نگار آمد دوباره
اینجا «دوباره» ردیف است و واژهٔ قبل از آن، قافیه است.
بای فالو یا تاج بده چاکرت
