بن فعل به ریشه و بخش اصلی فعل اطلاق می‌شود که تغییرات مختلفی مانند زمان، شخص و عدد بر روی آن انجام می‌شود. در زبان فارسی، هر فعل سه بن اصلی دارد:
1. **بن ماضی**: بنی که برای بیان فعل در زمان گذشته به کار می‌رود. به‌طور معمول، این بن از ریشه فعل مشتق می‌شود. مثلاً در فعل "نوشتن"، بن ماضی "نوشت" است.
2. **بن حال**: بنی که برای بیان فعل در زمان حال استفاده می‌شود. برای مثال، در فعل "نوشتن"، بن حال "نویس" است.
3. **بن آینده**: بنی که برای بیان فعل در زمان آینده به کار می‌رود و معمولاً از بن حال با افزودن پسوندهایی به وجود می‌آید. برای مثال، در فعل "نوشتن"، بن آینده "می‌نویسم" (با توجه به شخص و عدد).
بن فعل به ما کمک می‌کند که فعل را به شکل‌های مختلف و در زمان‌های متفاوت شکل‌دهی کنیم. در هر زمان و برای هر شخص، تغییراتی در بن فعل ایجاد می‌شود که نشان‌دهنده زمان و حالت فعل است.
برای یادگیری بهتر، می‌توانید چند فعل مختلف را بررسی کرده و بن‌های آن‌ها را شناسایی کنید. این کار به شما کمک می‌کند تا مفهوم بن فعل را به‌وضوح درک کنید.
