من یه عالمه ناراحتی دارم که وصف ناپذیر هستند....
اول از همه آرزو هام هستند که هیچ کدام امکان پذیر نیستند😢🥺😭
اول از همه سفر به کره جنوبی و ملاقات با گروه بی تی اس که خواننده های مورد علاقه ام هستند و میخواهم از نزدیک ببینمشان ولی عملی شدن این کار غیر ممکن است چون تا زمانی که ما بزرگ بشیم،یه شغل و کاری پیدا کنیم و پولدار بشیم،بی تی اس و یا گروه های دیگه ای تا اونوقت میانسال یا چیزی تو همین مایه ها شدن و ماهم اصلا هیچ فرصتی برای ملاقات با گروه ها و خواننده های محبوب مون پیدا نکردیم... 🥺😢😭😔
دوم اینکه به قول بعضیا زندگی خیلی کوتاهه و این موضوع من رو خیلی ناراحت میکنه اونم بخاطر مرگ در این جهان که اونوقت دیگه عزیزان و فامیل و دوستان و دیگران مون رو نمیبینیم و این جهان رو ترک میکنیم و به جهان دیگه ای میریم😭😔😢
سوم هم موضوع معلم هامون هست
اینکه کار بلد نیستند و نمیتونند خوب تدریس بدهند
و یا اینکه خیلی سختگیر و بدجنس هستند
و یا اینکه بین دانش آموزان فرق میذارند مثلا یه دانش آموز رو بیشتر دوست دارند و بر او فرق میگذارند
و یا اینکه خیلی زیاد تکالیف میدهند و این تکالیف ها هم ما را کلافه و خسته میکنند
و.......................................