یکی از برجستهترین شاعران تبریز **شهریار** است.
**محمدحسین شهریار** (با نام اصلی *محمدحسین بهجت تبریزی*) در سال ۱۲۸۵ خورشیدی در تبریز متولد شد. کودکیاش را در همان شهر گذراند و از همان سالها استعداد فوقالعادهای در شعر و موسیقی نشان داد. خانوادهاش اهل فرهنگ و ادب بودند و همین فضا باعث شد خیلی زود با شعر فارسی و آذری آشنا شود.
در نوجوانی به تهران رفت و وارد مدرسهٔ دارالفنون و سپس دانشکدهٔ پزشکی شد، اما به دلیل یک عشق نافرجام و مشکلات روحی درس پزشکی را نیمهکاره رها کرد. این واقعه تأثیر عمیقی بر شعرهای عاشقانه و غمگین او گذاشت.
سبک شعریاش بیشتر کلاسیک است، اما زبان و احساسات ساده و صمیمانهاش آثارش را میان مردم بسیار محبوب کرده. او در کنار فارسی، شاعر بسیار مهمی در زبان ترکی آذری نیز هست. شاهکار آذریاش منظومهٔ **حیدربابایه سلام** است که یکی از مهمترین آثار ادبیات شفاهی آذربایجان به شمار میرود.
از مشهورترین شعرهای فارسی او میتوان به «علی ای همای رحمت»، «آمدی جانم به قربانت» و «ای وای مادرم» اشاره کرد.
شهریار در ۲۷ شهریور ۱۳۶۷ در تهران درگذشت و در مقبرةالشعرا در تبریز به خاک سپرده شد. روز درگذشت او در تقویم ایران «روز شعر و ادب فارسی» نام گرفته است.
معرکه میدی
