در این سوال، شما باید سجعها را در عبارات مشخص شده شناسایی کنید. سجع، تشابه صوتی و ریتمیک در پایان عبارات یا جملات است که غالباً در شعر و نثر ادبی به کار میرود و به زیبا و موسیقایی شدن متن کمک میکند.
### ۱. عبارت الف:
**هر که با بدان بنشیند نیکی نبیند.**
- سجع: "بنشیند" و "نبیند"
- نوع سجع: سجع متوازن (بین دو کلمه)
### ۲. عبارت ب:
**مارابر کیسه بند نیست و با خلق خدا جنگ نیست.**
- سجع: "بند" و "نیست" و "جنگ" و "نیست"
- نوع سجع: سجع متکافئ. در اینجا، تکرار و تشابه کلمات باعث ایجاد سجع شده است.
### ۳. عبارت پ:
**پادشاهی اورا ست زیبنده خدایی او راست در خورنده.**
- سجع: "زینده" و "خدایی"
- نوع سجع: سجع درونمایهای. این سجع به خاطر استفاده از کلمات مشابه در ساختار عبارات ایجاد میشود.
### کدام سجع ارزش موسیقایی بیشتری دارد؟
برای تعیین سجع با ارزش موسیقایی بیشتر، معمولاً به موزون بودن و هماهنگی صوتی عبارات توجه میشود. در این مورد، عبارت الف ("هر که با بدان بنشیند نیکی نبیند") به دلیل وجود دو کلمه با وزن مناسب و ریتمیک، ارزش موسیقایی زیادی دارد.
بنابراین، جواب نهایی به این صورت است:
- سجع: هر سه عبارت دارای سجع هستند، اما سجع الف از نظر ارزشی موسیقایی بیشتر به چشم میآید.
