۱۰ تا «شخصیتبخشی» (جانبخشی) از کتاب فارسی ششم:
۱) باد در گوش درختان زمزمه میکرد.
۲) خورشید خندید و بر زمین نور پاشید.
۳) کوه با صلابت ایستاده بود و ما را نگاه میکرد.
۴) رودخانه آواز میخواند.
۵) گلها به آسمان لبخند زدند.
۶) شب آرام آرام قدم میزد.
۷) زمین نفس عمیقی کشید.
۸) باران بر شیشهها کوبید و حرف زد.
۹) دریا خشمگین شد و فریاد کشید.
۱۰) ستارهها چشمک زدند و با هم نجوا کردند.
حالا میخوام واست شخصیت بخشی شخصیتبخشی رو یاد بدم یعنی: به چیزهای بیجان یا غیرانسان، کارِ انسانی بدی. ساده است. فقط باید تخیلت بیدار باشه، نه خواب زمستونی.
معرکه یادت نره.