توجه بسیاری به تعلیم و تربیت میشد و از این رو کارهای زیاد و موثری صورت گرفت. حاکمان و مقام های کشوری و لشکری عالمان بزرگی را از مراکز علمی تشیع در جهان دعوت میکردند و مدرسه د کتابخانه های بسیاری در پایتخت می ساختند و اموال و املاک بسیاری را وقف آنها میکردند.
